Day 2

Saya insan biasa yg tak punya apa-apa. Rumah tiada, kereta tiada, bakat pun tiada, cuma ada harapan dan impian. Harapan untuk hiduo bersama lelaki yg pernah berjanji untuk menghalalkan sy. Lelaki yg masa dulu berjaya membuatkan sy jatuh cinta. Saat pertama sy terima dia dalam hidup ini, sy berjanji cuma dia yg bertakhta di hati. Tiada yg lain. Sy harap janji dulu akan tetap tersemat di hati awak dan sy. Banyak dugaan yg kita dah lalui bersama. Dari zaman masih belajar, kita belajar untuk membantu satu sama lain dlm keadaan susah dan senang. Sy ada RM20, sy akan kongsi RM10 dgn awak. Kita buat bisnes sambilan sama-sama. Untuk tampung kos hidup di universiti. Sy support awak, sy cuba tolong awak mana mana sy mampu. Walaupun sy pun tak senang mana. Tapi sy gembira dapat tlg awak. 

Then sy dah habis study, sy harap sangat-sangat awak pun akan habis sekali sama-sama dengan sy. Sy dah siap berangan dah nak pre-convo sama-sama pakai jubah merah sama-sama. Sy datang bagi bunga waktu konvo awak. Awak datang bg bunga waktu konvo sy. Tapi sy kecewa bila awak cakap awak mungkin tak dapat konvo sama-sama. Masa awak usaha pergi CALC, sy harap sangat-sangat usaha awak tu berjaya. Tapi, awak khabarkan berita buruk kat sy. Sy sedih bg pihak awak. Sy tahu awak lagi sedih, down sangat-sangat. And family awak semua salahkan awak. Sy tahu betapa awak down sangat time tu. And sy tahu, sy kena kuat and bg awak semangat. Walaupun sy pn kecewa, tp sy tak sanggup nak tgk tgk  down teruk. Sy bg awak kata-kata semangat untuk awak teruskan jalan hidup awak mcm biasa. Walaupun sy tau, kata-kata sy kat awak tak bermakna apa-apa masa tu. Sy tunggu awak habiskan belajar lg satu semester. And alhamdulilah, awak dah habis belajar skrg. 

Dah habis belajar tp family awak semua duk push awak untuk kerja cepat-cepat. Walaupun tak sampai sebulan awak habis belajar masa tu kan. Sy pun tak sabar nak tunggu awak dapat kerja, sebab sy nak tgk awak berjaya. Sy tau awak stress, sebab mak duk cakap yg awak tak usaha cari kerja pun. Sy tak suka tgk awak serabut macamtu, sy tolong awak cari mana-mana yg sy mampu. Sy gigih dtg office hari sabtsabtu semata-mata nak tlg awak. Walaupun yg sy tolong tu tak menghasilkan apa-apa pun, tp at least sy cuba nak bantu awak. Alhamdulillah, skrg awak dah bekerjaya. Sy happy sangat bila awak cakap awak dpt panggilan interview. Awak ckp awak takut nak hadapi real life. Awak takut awak tak tahan pressure. Tp sy yakin awakboleh buat. Sy yakin awak boleh harungi benda ni. Sy tau awak kuat.

Awak,

Sy tau sy salah. Sy salah sebab tak nampak effort awak. Sy minta maaf sebab sy selalu sakitkan hati awak, sy pressure awak. Tp sungguh, sy tak berniat pun untuk sakitkan awak. Kata-kata tu sy keluarkan dalam keadaan sy tawar hati kat awak. Sy tak berdendam dgn awak. Sy maafkan awak tiap kali awak sakiti sy. Sy tak pandai nak cipta lagu mcm awak, sy tak pandai nak menyanyi mcm awak, sy tak pandai nak berpantun mcm awak. I'm just ordinary girl. Sy harap awak pun tak simpan dendam kat sy. Sy harap sgt satu kesalahan yg sy buat tak tutup 10 kebaikan yg sy buat dekat awak. Maafkan sy.